vrijdag 27 juli 2012

Peru - Mancora & Ecuador - Guayaquil


Hola!

Na Lima was het alweer tijd om onze tocht richting het noorden verder te zetten. Er stond ons een bustocht van om en bij de 17 uur te wachten richting Mancora. Al snel werd het een 20 uur lange busrit aangezien accidenten ook hier bijlange niet abnormaal zijn. Mancora staat bekend als het surfdorpje van Peru. We waren wel toe aan wat zon, zee en surf.  Nu ja, eens aangekomen werd het ons al snel duidelijk dat er van golven niet veel sprake was. De zee was zo vlak als een spiegel, dus dan legden we ons maar op het strand, want buiten surfen en op het strand liggen is er in Mancora niet veel te doen. Op zich geen probleem hoor, we waren namelijk na al de koude en de vele busreizen wel toe aan een beetje niets doen. Na enkele dagen te niksen op het strand was het alweer genoeg geweest, tijd om weer op de bus te springen richting Guayaquil.

Onze chauffeur had waarschijnlijk een date in Guayaquil met een van zijn minnaressen want hij stoof door de straten als een volleerd formule1-piloot. Mmm, volleerd is veel gezegd. We hebben al vele bussen en chauffeurs getrotseerd in Zuid-Amerika maar deze rit was allesbehalve een lachertje en vooral fantastisch om vast te stellen dat we ook deze uiteindelijk toch hadden overleefd.

Guayaquil is de tweede grootste stad van Ecuador, volgens velen een zeer gevaarlijke stad. Wij hebben er alvast totaal niets van gemerkt. Het klimaat in Guayaquil is heet, bloedheet en zeer vochtig (het hele jaar door overigens). De evenaar loopt namelijk door Ecuador dus vandaar de hitte. Wij puften halfnaakt (wel dat is overdreven, maar met de fristste kleren aan die we hadden) door de straten van Guayaquil terwijl de inwoners van deze stad geen druppel zweet verloren met een zwarte broek en t-shirt met lange mouwen aan! Wij moesten zelf geen inspanning leveren om een okselvijver te creëeren, vooral Sam dan! ;)
De stad Guayaquil was in tegenstelling tot veel andere Zuid-Amerikaanse steden zeer proper en relatief rustig.  De varanen liepen vrij in een van de plaatselijke parken en de Cerro Santa Ana is een mooie en zeer kleurrijke buurt. Ondanks dat Guayaquil een mooie en rustige stad was zijn we er maar een dag gebleven, want de volgende dag stond onze vlucht richting Colombia al gepland. 

Hasta luego bloggertjes!

Ze verkopen alles op het strand van Mancora!

Mototaxi




Guayaquil

Varanen alom in één van de stadsparken



Ecuadoriaanse vlag

Cerro Santa Ana

Sam voelt de nabijheid van de evenaar en zweet zich kapot!




1 opmerking:

  1. haai

    net jullie 2-3 laatste reisverhalen gelezen.
    ziet er allemaal weer zo fantastisch uit doch niet altijd even ongevaarlijk!!

    ben wel gerust te zien dat er enkel gezonde blije gezichten op de foto's staan

    tot binnenkort!!

    dikke kus mama c

    BeantwoordenVerwijderen