Chloë en Sam on the road: juli 2012

vrijdag 27 juli 2012

Peru - Mancora & Ecuador - Guayaquil

Hola!

Na Lima was het alweer tijd om onze tocht richting het noorden verder te zetten. Er stond ons een bustocht van om en bij de 17 uur te wachten richting Mancora. Al snel werd het een 20 uur lange busrit aangezien accidenten ook hier bijlange niet abnormaal zijn. Mancora staat bekend als het surfdorpje van Peru. We waren wel toe aan wat zon, zee en surf. Nu ja, eens aangekomen werd het ons al snel duidelijk dat er van golven niet veel sprake was. De zee was zo vlak als een spiegel, dus dan legden we ons maar op het strand, want buiten surfen en op het strand liggen is er in Mancora niet veel te doen. Op zich geen probleem hoor, we waren namelijk na al de koude en de vele busreizen wel toe aan een beetje niets doen. Na enkele dagen te niksen op het strand was het alweer genoeg geweest, tijd om weer op de bus te springen richting Guayaquil.

Onze chauffeur had waarschijnlijk een date in Guayaquil met een van zijn minnaressen want hij stoof door de straten als een volleerd formule1-piloot. Mmm, volleerd is veel gezegd. We hebben al vele bussen en chauffeurs getrotseerd in Zuid-Amerika maar deze rit was allesbehalve een lachertje en vooral fantastisch om vast te stellen dat we ook deze uiteindelijk toch hadden overleefd.

Guayaquil is de tweede grootste stad van Ecuador, volgens velen een zeer gevaarlijke stad. Wij hebben er alvast totaal niets van gemerkt. Het klimaat in Guayaquil is heet, bloedheet en zeer vochtig (het hele jaar door overigens). De evenaar loopt namelijk door Ecuador dus vandaar de hitte. Wij puften halfnaakt (wel dat is overdreven, maar met de fristste kleren aan die we hadden) door de straten van Guayaquil terwijl de inwoners van deze stad geen druppel zweet verloren met een zwarte broek en t-shirt met lange mouwen aan! Wij moesten zelf geen inspanning leveren om een okselvijver te creëeren, vooral Sam dan! ;)

De stad Guayaquil was in tegenstelling tot veel andere Zuid-Amerikaanse steden zeer proper en relatief rustig. De varanen liepen vrij in een van de plaatselijke parken en de Cerro Santa Ana is een mooie en zeer kleurrijke buurt. Ondanks dat Guayaquil een mooie en rustige stad was zijn we er maar een dag gebleven, want de volgende dag stond onze vlucht richting Colombia al gepland.

Hasta luego bloggertjes!

Ze verkopen alles op het strand van Mancora!

Mototaxi

Guayaquil

Varanen alom in één van de stadsparken

Ecuadoriaanse vlag

Cerro Santa Ana

Sam voelt de nabijheid van de evenaar en zweet zich kapot!

vrijdag 20 juli 2012

Peru - Arequipa, Ica, Lima

Hola amigos!

Het was weer een tijdje geleden dat we een nachtbus hadden genomen maar de rit naar Arequipa duurde 12 uur dus is het toch aangenamer deze al slapend door te brengen. Arequipa is het dichtstbijzijnde stadje bij de tweede diepste canyon ter wereld. We dachten deze te bezoeken maar bij nader inzien hebben we ons bedacht, we hebben echter al genoeg canyons gezien tijdens onze reis in de USA vorig jaar.
Arequipa zelf is een leuk stadje maar na twee dagen vonden we het alweer tijd om door te trekken richting… Huacachina.

Huacachina is een dorpje gebouwd rond een oase in de woestijn. Het is klein maar fijn! Na tien minuten wandelen ben je het hele dorpje rond gewandeld, je ziet dat het een toeristisch opzet is aangezien er overal restaurantjes, winkeltjes en straatverkopers te vinden zijn.

Bij zonsondergang zijn we gaan sandboarden. Onze rit dieper in de zandduinen was heftig! We hadden ‘Alfredo el loco’ aan het stuur die liever vloog dan reed over de duinen, adrenaline verzekerd! Wij hoeven het eerst komende jaar niet meer naar een pretpark te gaan! Het sandboarden was iets minder spannend en wij verkiezen toch het snowboarden. Maar zo zijn we toch weer een ervaring rijker! :)
Aangezien Huacachina niet groter is dan 5 straten trokken we een dagje later naar de grootste stad van Peru, Lima.

Lima is de hoofdstad van Peru en tevens een thuis voor een derde van Peru’s bevolking. Door de overbevolking heeft Lima een reputatie een vuile en gevaarlijke stad te zijn. Wij verbleven aan het kustgedeelte van Lima, Miraflores genaamd en hebben ons allesbehalve onveilig gevoeld. Ook in Lima hadden we geluk met het weer, een temperatuurtje van 22°C maar wel steeds bewolkt, wat naar ‘t schijnt normaal is voor de tijd van het jaar!

Voor het eerst sinds lang voelden we ons ook weer even in een Europese stad, moderne flatgebouwen langs de kust, een shoppingcenter op een klif aan de zee, historische gebouwen, modern transportsysteem,…

Ciao! :)

Arequipa

Volcano el Misti

Oase Huacachina

Sandboarding...

Lima - Paragliding

Plaza de armas

Lima met zijn duizend balkonnetjes

... en meer balkonnetjes

Buiten de stad gaat het er anders aan toe...

Armere, vuilere buitenwijken van Lima

zaterdag 14 juli 2012

Peru - Cuzco & Machu Picchu

Hola amigos!

Cuzco, het hart van het ooit zo machtige Incarijk. Nu is het een mix van de eeuwenoude Andestraditie en het moderne Peruviaanse leven. Cuzco wordt aanschouwd als de archeologische hoofdstad van Zuid-Amerika.

De Spanjaarden hebben er duidelijk hun sporen achter gelaten. Wanneer we op de Plaza de Armas (het hoofdplein) liepen voelden we ons meer in een Spaanse stad dan in een Zuid-Amerikaanse. Eens buiten het centrum zie je alle historische overblijfselen van de Inca’s.

We deden er een vierdaagse Inca-Jungle trail. Zoals de naam reeds verraadt wandelden we doorheen de jungle op paden die eeuwen geleden de Inca’s bewandelden. De eerste dag fietsten we naar de jungle om vervolgens te raften op de Rio Urubamba. De tweede en derde dag stapten we doorheen coca-, koffie- en bananenplantages, kruisten we rivieren, wandelden we bergen op en af,… om uiteindelijk de derde dag toe te komen in het jungle dorpje nabij Machu Picchu, Aguas Calientes. De derde nacht om 4uur ’s nachts werden we gewekt door ons alarm. Ring ring…. Tijd om op te staan en de 2600 inca tredes te beklimmen tot aan de ingang van het lang verwachte Machu Picchu!
De ‘lost’ Inca city van Machu Picchu, gelegen op 2400m, werd nooit ontdekt (en dus nooit vernietigd) door de Spanjaarden. De bouw startte in de 14^de eeuw en duurde 80 jaar lang. Er woonden ongeveer 600 mensen en het werd waarschijnlijk gebouwd voor de belangrijke koningen van het Inca rijk, ookwel de Inca’s genoemd. In 1911 werd Machu Picchu ontdekt door een Amerikaanse professor die geleid werd door een jongetje van de lokale bevolking. Het was echt interessant om ons voor een paar uurtjes te kunnen inleven in de Inca wereld. Je mag overal tussen, in-, op-, en aflopen, aanraken,… Echt super!

Niet ver van Cuzco ligt ook de Valle Sagrado (Heilige Vallei) met nog een aantal belangrijke ruïnes van de Inca’s. We bezochten er de Inca Citadels van Pisac en Ollantaytambo, gezellige artisanale marktjes, weverij,…

Ook dit was een bezoekje waard hoewel we dit misschien beter voor Machu Picchu hadden bezocht ipv erna!

Hasta luego!